|
|
Gmach pomisjonarski
Siedzibą Muzeum w Łowiczu jest budynek byłego
seminarium duchowego. Fundatorem gmachu był arcybiskup Michał Radziejowski,
który zainicjował budowę w 1689 roku (seminarium zaprojektował Tylman
z Gameren - architekt królewski Michała Korybuta Wiśniowieckiego).
Gmach na przestrzeni wieków pełnił różne funkcje, mieściła się tam
m.in. Szkoła Nauczycieli Elementarnych, wiezienie dla powstańców
polskich oraz cerkiew prawosławna. Jest to budynek dwu - i trzypiętrowy,
zbudowany na planie nierównomiernego czworoboku. Zarówno część główna
budynku jak i skrzydła kryte są czterospadowym dachem. W środkowej
części budynku znajdują się duże dwuskrzydłowe drzwi oraz wmurowane
tablice upamiętniające sławnych wychowanków szkoły m.in. Józefa
Chełmońskiego (malarz) oraz Stanisława Noakowskiego (malarz, architekt,
historyk sztuki). Obecnie budynek jest rekonstrukcją oryginalnego
gmachu zburzonego w trakcie II wojny światowej.
Kaplica św. Karola Boromeusza
Kaplica jest jedynym oryginalnym budynkiem
(z zespołu misjonarskiego ufundowanego przez abp Michała radziejowskiego),
który niemal bez szwanku przetrwał działania wojenne. Kaplica zaprojektowana
przez Tylmana z Gameren zdobiona jest przez liczne freski autorstwa
Michała anioła Palloniego (włoskiego malarza specjalizującego się
w barokowym malarstwie iluzjonistycznym) Według znawców sztuki dzieła
w łowickiej kaplicy są najlepszym dowodem kunsztu Palloniego. W
kaplicy zachowało się pięć ołtarzy bogato zdobionych licznymi rzeźbami
m.in. barokowa Pieta. Obecnie w gmachu kaplicy znajduje się stałą
ekspozycja sztuki barokowej obejmująca muzealia (ok. 200) z zakresu
meblarstwa (charakterystycznie zdobione szafy gdańskie), fajansu,
porcelany, szkła oraz metalu.
Biała chałupa
Drewniana zagroda z drugiej połowy XVIII
wieku. Jest to chałupa zbudowana na planie prostokąta. Budynek wieńczy
czterospadowy dach wykonany z dachówki. Zarówno w środku jak i na
zewnątrz obiekt jest bielony z namalowanymi tradycyjnymi, prostymi
wzorami kwiatowymi. W skład obejścia wchodzi również drewniana obora
oraz lamus( niewielkie pomieszczenie służące do przechowywania żywności,
zboża a także niewielkich sprzętów rolniczych. W środku chałupy
znajduje się stała ekspozycja obejmująca maszyny tkackie, kołowrotki
a także typowe meble i sprzęty codziennego użytku.
Wycinanki
Muzeum posiada liczną (ok. 2000 eksponatów)
kolekcję wycinanek, które były najbardziej powszechna formą zdobiącą
łowickie chałupy. Wśród prezentowanych wycinanek można wyróżnić
"kodry" (wycinanki prostokątne), "gwiozdy" (okrągłe)
i "tasiemki" (pionowe). Kolorowe wycinanki przedstawiają
sceny z życia chłopskiego, scenki rodzajowe a także wzory roślinne
i geometryczne. Wykorzystywano je do zdobienia stropowych belek
("kodry" i "gwiozdy"), a także oddzielania wiszących
na ścianie obrazów ("tasiemki"). Wycinanki zmieniano raz
do roku najczęściej wiosną.
Niebieska chałupa
Zagroda zamknięta tzw. okólnik z początku
XIX wieku. Chałupa to duży obiekt zbudowany na planie prostokąta
kryty dwuspadowym dachem. Charakterystyczne niebieskie ściany ożywiają
brązowe okiennice ozdobione kolorowym, misternym wzorem roślinnym.
Stroje
Charakterystyczne stroje łowickie tzw. pasiaki.
Oprócz ekspozycji strojów zarówno damskich jak i męski zaprezentowano
etapy powstawania poszczególnych tkanin i strojów zarówno lnianych
jak i wełnianych. Zgromadzono również narzędzia służące do wyrobu
tkanin i strojów. Są to m.in. szczotki do wyczesywania lnu, kołowrotki,
warsztaty tkackie oraz cierlice (dwie połączone deski wykorzystywane
do łamania lnu)
zobacz
też
|
 |
 |
|
|
 |
