Skansen - Maurzyce
Położony 7 km od Łowicza, skansen w Maurzycach posiada zabytki architektury ludowej z terenu byłego Księstwa Łowickiego. W skansenie znajduje się ponad 30 chałup i obiektów, umieszczonych na planie starej wsi występującej do poł. XIX w., oraz nowej wsi - ulicówki, występującej w II poł. XIX w. W środku prezentowane są sprzęty, elementy wyposażenia wnętrza z różnych okresów. Na 17 hektarach zgromadzono 36 obiektów (zarówno budynków mieszkalnych i gospodarczych jak również przydrożne kapliczki, kuźnie czy szkołę) oraz kilkaset muzealiów związanych z kulturą i życiem codziennym mieszkańców dawnego Księstwa Łowickiego (teren Łowicza i ponad stu wsi należał do biskupów gnieźnieńskich, którzy pretendowali do tytułu książęcego).

Wyświetl większą mapę

 
   
   
   
   
Zebrane budynki wyeksponowano w dwóch grupach, ze względu na układ urbanistyczny wsi a także datę powstania poszczególnych budynków. Pierwszy zespół budynków (tzw. "stara wieś", budynki z przełomu XVIII i XIX wieku) charakteryzuje się kształtem zbliżonym do owalu z centralnie położonym placem, natomiast "nowa wieś" reprezentuje "ulicówkę" (zwarta zabudowa po obu stronach drogi, popularna od II poł. XIX do XX wieku).
Wiatrak - "koźlak"
- ze Świeryża. Charakterystyczny dla XIX i pocz. XX w. W napędzanym wiatrem poprzez śmigła obiekcie element podstawowy stanowił kozioł, który w zależności od kierunku wiatru, umozliwiał przestawianie za pomocą "dyszla". Prezentowany w skansenie budynek jest częściową rekonstrukcją wiatraka z II poł. XIX w.
Most na Słudwi
Jest to pierwszy most drogowy na świecie, do którego budowy wykorzystano metodę spawalnictwa (wcześniej wykorzystywano nity). Prekursorem nowoczesnej metody był inżynier budowlany Stefan Bryła. Most o długości 27 metrów i wadze 55 ton wykonała pod nadzorem inż. Bryły firma Rudzki i Spółka z Mińska Mazowieckiego. Budowa mostu trwała przez dwa lata (1928-1929). Obecnie most jako pierwszy a tym samym najstarszy obiekt tego typu posiada klasę "0" (najwyższa klasa zabytków, obiekt ja posiadający uznany jest za pomnik historii)
Chata ze Złakowa Borowego - "stara wieś" (biała)
Obejście składa się z budynków przeniesionych z różnych miejscowości. Chata ze Złakowa Borowego powstała prawdopodobnie w II poł. XIX i była własnością Justyny Grzegory, słynnej artystki ludowej specjalizującej się w łowickich wycinankach. Bielona, drewniana chałupa zbudowana jest na planie prostokąta, ściany wykonane są metodą zrębową (drewniane bale połączone przy pomocy wpustów) zaś czterospadowy dach pokryty jest strzechą. W środku znajduje się sień dwie izby oraz komora. W poszczególnych pomieszczeniach prezentowane są pamiątki po artystce oraz narzędzia i materiały. Przy wejściu na teren zagrody znajduje się stodoła ze wsi Wiecie zbudowana na początku XXw. Podobnie jak chata, stodoła powstała z ociosanych, drewnianych bali, które pokrywa czterospadowy dach ze strzechy. Budynek wykorzystano do ekspozycji zarówno chłopskich jak również strażackich pojazdów. W obrębie zagrody znajduje się również rekonstrukcja kamiennej obory ze Złakowa Kościelnego a także drewniany lamus (niewielki drewniany obiekt służący do przechowywania narzędzi, zboża oraz żywności) przeniesiony z Boczków Chełmońskich.
Chałupa ze Złakowa Borowego - "nowa wieś" (niebieska)
Obejście składa się z budynku mieszkalnego zrekonstruowanego na wzór chałupy ze Złakowa Borowego z połowy XIX wieku. Jest to Obiekt zbudowany metodą zrębową i sumikowo - łątkową (drewniana, szkieletowa konstrukcja pomiędzy paliki wsuwane są bale), odznaczający się intensywnym, niebieskim kolorem ścian oraz oryginalną, tradycyjną stolarką drzwiową i okienną. Budynek posiada cztery pomieszczenia: dwie izby (świąteczną oraz roboczą) oraz dwie komory. Obejście dopełnia stodoła ze Złakowa Kościelnego z XX wieku, XIX - wieczny lamus z Radziejowic oraz obora zbudowana w 1930 roku z kamieni i cegieł.
Chałupa z Łaguszewa
Chata ta, to drewniany budynek zbudowany w Łaguszewie pod koniec XIX wieku. Podobnie jak większość łowickich budynków zbudowana metodą zrębową z dużych bali. W środku znajdowały się dwie izby i dwie komory , jednak z czasem jedna z komór znacznie powiększono i zaadaptowano na trzecia izbę. Oprócz chałupy w skład obejścia wchodzi również stodoła. Drewniana stodołę z budowana według zasad budowy sumikowo - łątkowej. Konstrukcję wieńczy dwuspadowy dach. Zarówno budynek mieszkalny jak również stodołą wykorzystywane są do imprez folklorystycznych a także pokazów tradycyjnego wesela łowickiego.
Chałupa ze Złakowa Borowego (ciemna, nie pomalowana)
W skład obejścia wchodzi budynek mieszkalny przeniesiony ze Złakowa Borowego zbudowany pod koniec XIX w. Chata powstała z drewnianych nie pomalowanych pali, kryta jest czterospadowym dachem ze strzechy. W środku chaty znajdują się zarówno meble z początku XX wieku jak również z okresu międzywojennego. W skład obejścia wchodzi również stodoła, także ze Złakowa Borowego, prawdopodobnie z 1948 r. Wewnątrz znajduje się klepisko (podłoga z ubitej gliny) oraz dwóch pomieszczeń i szopki z osobnym wejściem. Kolejnym budynkiem z obejścia jest obora z 1928 roku, przeniesiona ze wsi Mastki. Obiekt wykonany z kamieni i gliny, kryty jest blachą. W środku znajdują się cztery pomieszczenia, w których obecnie jest ekspozycja sprzętów rolniczych. Obok obory znajduje się bróg ( drewniany daszek, zabezpieczający siano przed deszczem), również z Mastek, pod którym obecnie zgromadzono narzędzia i pojazdy rolnicze.		  
 
 
   
       
           
           
 
Polska w zabytkach, zabytkowe.net